Soms loopt een carrière anders dan gepland. Voor Marin begon het met een opleiding tot docent techniek. Voor de klas staan was het doel. Toen haar studie iets langer duurde dan verwacht en ze tijdelijk niet in het onderwijs kon instromen, besloot ze praktijkervaring op te doen. En zo kwam ze terecht bij Kampstaal. Wat begon als een tussenstap, bleek al snel een blijvende keuze.
In de werkplaats ontdekte ze waar haar kracht en plezier écht liggen. “Het praktische werk vind ik het leukst,” vertelt ze, “Ook al kan het soms zwaar zijn.” De interesse in techniek zat er al vroeg in. Haar vader werkte in de techniek en hoewel het geen directe hobby was, was de nieuwsgierigheid er altijd.
Na jaren in de schoolbanken betekende starten in de werkplaats wel dat ze haar praktijkkennis moest opfrissen. “Maar collega’s helpen je hier meteen. Iedereen staat klaar om je iets uit te leggen. Dat open contact maakt het prettig werken.”
Stilzitten past niet bij Marin. Binnen Kampstaal blijft ze zich ontwikkelen. Haar achtergrond in het onderwijs komt daarbij goed van pas. Inmiddels is ze actief als praktijkopleider voor BBL-studenten en begeleidt ze twee jonge vakmensen in opleiding.
“Ik wil dat studenten hier echt iets leren,” zegt ze. “Dat ze een goed traject doorlopen en groeien in hun vaardigheden.” Voor haar gaat opleiden verder dan alleen het aanleren van technische handelingen. Het draait om vertrouwen geven, begeleiden en zorgen dat iemand zich veilig voelt om vragen te stellen.
“Ik wil dat studenten hier echt iets leren. Dat ze een goed traject doorlopen en groeien in hun vaardigheden.”
Als één van de weinige vrouwen in de staalbouw weet ze hoe het is om in een overwegend mannenomgeving te werken. Toch ervaart ze dat niet als een belemmering. “Je moet het vooral gewoon proberen,” zegt ze nuchter. “Vraag of je een dag mee mag lopen. Veel bedrijven – ook Kampstaal – staan daarvoor open. Dan ervaar je zelf of het bij je past.”
Ze hoopt dat meer vrouwen de stap durven zetten. “Het werk kunnen we niet lichter maken, maar als er meer vrouwelijke collega’s zijn, wordt de drempel voor anderen misschien lager. Ik zou het leuk vinden om er een paar bij te krijgen,” lacht ze.
Voor Marin is haar ontwikkeling nog lang niet klaar. Ze wil haar stempel drukken op het opleidingstraject binnen Kampstaal. Haar ambitie? Een sterker, gestructureerd begeleidingsprogramma en zorgen voor een nauwere samenwerking met scholen, zodat er meer mogelijkheden voor studenten zijn om aanvullende certificaten te behalen.
“Ik zie mezelf hier voorlopig nog zeker werken,” zegt ze. “Vooral in mijn huidige rol kan ik echt iets betekenen. Niet alleen door zelf beter te worden in het vak, maar ook door anderen verder te helpen.”
Met haar verhaal laat ze zien dat de staalbouw niet draait om wie je bent, maar om wat je wilt leren en bereiken. En dat passie soms gevonden wordt op een plek waar je die niet had verwacht.
Wil je meer weten over werken in de staalbouw of even kennismaken? Neem gerust contact met ons op!